Seni düşündüm yine bu akşam üstü
Gelmedin mor salkımlar sana küstü
Umutsuz bekledim sabaha kadar
Çok sevdiğin yağmurlar bile sustu

Seni düşündümde çıldırdım yine
Kahrettim seni benden çalan geceye
Seni sordum yastıgıma seni sordum boş odama
Hesap sordum yumrukladığım duvarlara

Mor salkımlı o sokakta ellerimi tut
Okşa yine saçlarımı dizinde uyut
Ne çok severmişim gidince anladım
Bu serseri gecelerde sana ağladım

Bu akşamda sensizliği anılara sarıp içtim
Kaybettikten sonra anlıyor insan
Meğerse hiç kimseyi senin kadar sevememişim
Bir dönsen en güzel yerinde biten o rüya

Yeniden yaşanır istesen
Yıldızları sermezmiyim ayaklarına
Geldiğin yollara toz olmazmıyım
Yine şafak söküyor

Uykuların unuttuğu gözlerim yine tavanda
Ne vardı diyorum ah bi dönseydin son anda
Şarjörüne hasret sürdüm sazımın
Şimdi hüzün işgalinde yüreğim

Ve ben hala o mor salkımlı sokakta bıraktıgın yerdeyim . . .]